FANDOM


Królewstwo Akiru
Stolica Tavelhamm
Ustrój polityczny Monarchia
Głowa państwa Lady Amasis (do 1318)
Waluta Korona Akirska

Akir, królestwo Akiru - (ak. a kir - na północy) państwo leżąca Nordii na północ od Półwyspu Caevskiego, zaliczane do państw nordyckich.

Historia Edytuj

Prehistoria Edytuj

Całą wyspę odkąd spisywano dzieje zamieszkiwały plemiona Nordów, zjednoczone około V wieku pod jednym berłem. Ludność żyjąca w zupełnej izolacji od mieszkańców Caevu, trudziła się głównie rybołówstwem i uprawą roli wewnątrz wyspy.

Średniowiecze Edytuj

Akirczycy przez długi czas nie utrzymujący kontaktów ze światem zewnętrznym zaczynają czuć presję w związku z ekspansywnością Imperia Continentalis zmuszeni są do zawarcia sojuszu obronnego z którymś z państw półwyspu. Takim krajem okazuje się być Haven, bliski Akirowi pod względem kulturowym. Kryzys władzy centralnej z lądu powoduje jednak rozdrobnienie obu państw na kilkadziesiąt księstw podległych królowi. Zjawisko to zauważalne jest nawet na początku XIV wieku, kiedy to starający usamodzielnić się władcy Nordii muszą zjednoczyć lub pokonać siłą resztę możnych władających posiadłościami na wyspie.

XIV wiek Edytuj

Nękane rozdrobnieniem na księstwa państwo, które uczestniczy w unii personalnej z Havenem boryka się ze ścierającymi się między sobą magnatami. W 1318, kiedy to Eleander dokonuje podziału na Haven Wschodni i Zachodni, Lady Amasis będąca suzerenką całej wyspy zadecydowała by związać się z tym drugim państwem, które to znowu zawarło sojusz z Wyżyną. Mimo to, Eleander zainteresowany zrzeszeniem wszystkich nordyckich państw pod jedną jurysdykcją nie zrezygnował z prób podboju wyspy. Z tejże okazji w 1326 roku przybywa do Tavelhammu, by dokonać zamachu na króla Akiru podając się za poddanego Lady Amasis oraz przekupując znaczną część Rady Królewskiej. Faktyczną władzę utrzymuje przez niewiele czasu, jednak w tym czasie wyspa zostaje włączona do Związku Północnego. Po interwencji Seidela, Akirem rządzi władca wybrany z ludu, a całe państwo staje się niezależne.

Gospodarka Edytuj

O ile w zamierzchłych czasach, z powodu izolacjonizmu, Akirczycy trudnili się prostymi zajęciami, to w późniejszych latach uwagę przedsiębiorców zwróciły bogate złoża rud metali szlachetnych pod ziemią, co spowodowało swoistego rodzaju "gorączkę złota". Od tamtej pory Nordia była cenionym producentem stali i mithrillu, którego liczne złoża występowały pod Tavelhammem oraz w wschodniej części wyspy.

Kultura Edytuj

Akirczycy są dumni i honorowi, lubują się walką oraz uważają się za prawowitych władców północnych wybrzeży. Ich potężna flota złożona z drakkarów i trirem siała spustoszenie w morskich jednostkach wrogich państw. Lud ten mimo to jest bardzo ksenofobiczny i stosunkowo wrogo nastawiony do innych nacji. Gardzą ekspansywnością Imperia Continentalis, cenią sztukę, biesiady i muzykę.